Aynı Evi Paylaşan Tarkan ile Sertap, Tarkan'in Annesini Yemege Davet Ederler..

Tarkan ile Sertap'in öğrenci olup, aynı evi paylaşmaktadırlar. Birgün Sertap ve Tarkan, Tarkan'in annesini yemeğe davet ederler. Tarkan'in annesi akşam yemeği süresince Sertap'ı uzun uzun süzer ve aslında Sertap'ın çok alımlı ve güzel bir kız olduğunu, acaba aralarında ev arkadaşlığından daha ileri bir boyutta bir ilişkinin mevcut olup,olmadığını merak eder.

Aklını okumuşcasına Tarkan annesine derki: Ne düşündüğünü biliyorum ama emin ol ki sadece ev arkadaşıyız, ötesi yok.

Akşam yemeğinden sonra Tarkanin annesi evine döner.. Aradan bir iki gün sonra Sertap der ki: Tarkan, annen bize yemeğe geldiğinden beri gümüş çorba kasesini bulamıyorum.

Tarkan yanıtlar: Annemin almıs olabileceğini tahmin etmiyorum ama ben yine de kendisine bir mektup yazayım.

Oturur ve yazar: Anneciğim, gümüş çorba kasesini sen aldın demiyorum, ama almadın da demiyorum.
Fakat konu şu ki: Sen bize yemeğe geldiğinden beri gümüş çorba kasesi kayıp. Sevgiler oğlun Tarkan.

Bir hafta sonra Tarkan'in annesinden mektup gelir:

Sevgili oğlum: Sertapla yatıyorsun demiyorum, ama yatmıyorsun da demiyorum. Fakat konu şu ki: Sertap kendi yatağında yatıyor olsaydı, gümüş çorba kasesini çoktan bulmuş olurdu. Sevgilerle annen..

Bence bu kadar olsa gerek, kimse.. ben herseyi bilirim, cok akilliyim demesin.. kimse de kimseyi kandirmasin, eskiler simdiki genclerden cok daha kurnaz Dil Cikar..